فصلنامهٔ حاشیه

مسئله

پس از یازده شماره، «حاشیه» از قالبش بزرگ‌تر شده بود. مطالب بلند در همان سه صفحه‌آرایی فشرده می‌شدند، عکس‌ها برای جا شدن بریده می‌شدند نه برای روایت، و تیم تولید هر شماره را از صفر می‌ساخت.

رویکرد ما

شبکه‌ای دوازده‌ستونی با حاشیه‌های سخاوتمندانه طراحی کردیم؛ نام مجله، به معنای واقعی کلمه. یک قلم سریف برای خواندن طولانی، یک گروتسک باریک برای زیرنویس‌ها و روندی برای ویرایش تصویر که هر مطلب را مثل یک توالی می‌بیند. صفحه‌های مادر و سبک‌های پاراگراف حالا به تیم اجازه می‌دهند هر شماره را در نصف زمان بسازند.

نتیجه

شمارهٔ ۱۲ همهٔ ۳٬۰۰۰ نسخهٔ چاپی‌اش را فروخت و جایزهٔ بهترین نشریهٔ کوچک نمایشگاه نشر مستقل را گرفت. اشتراک‌ها در سال بعد یک‌سوم بیشتر شد.

شبکهٔ تازه به نویسنده‌هایمان جای نفس کشیدن داد. خواننده‌ها پیش از آنکه بگوییم متوجه شدند.